index vorige
      "Columns en ander leesvoer"

Een compilatie van teksten waarvan de meeste zijn verschenen als Column in het infoblad van 'ICHTUS' Pinkstergemeente en Evangelie Gemeente 'De Weg' in Zaandam. Samen met ander 'leesvoer' geven zij een weerspiegeling van een turbulente tijd zoals elke kerk of gemeente wel eens doormaakt wanneer God ons bepaalt bij fundamentele zaken die te maken hebben met het volgen van de Heilige Geest en het uitzien naar een tijd van verfrissing en opwekking in deze tijd.
   
Normalisatie

 We spreken van normalisatie als het gaat om vastleggen van maten, eenheden of afspraken in de techniek, en allerlei keurmerken voor waren. Maar we spreken ook van het normaliseren van diplomatieke betrekkingen tussen landen, etc. Via dergelijke afspraken wordt vastgelegd wat voortaan algemeen aanvaard of nageleefd dien te worden.

 Onze hedendaagse, complexe samenleving kan niet zonder dergelijke afspraken. Normalisatie heeft alles te maken met wat we 'normaal' vinden of waar we menen recht op te hebben. Neem b.v. de veelheid aan keurmerken voor waren en goederen; KEMA, TNO, NEN, ISO, etc. Zo dacht ik laats ook aan 'normalisatie' van Gemeentezijn: Wat kunnen en mogen we verstaan onder normaal Gemeenteleven? Bekering en doop zijn de start van onze deelname aan de Gemeente, maar wat doen we er de rest van ons leven mee?

 Daarom is het goed dat we b.v. jaarlijks stilstaan bij de geboorte en sterven van Jezus; de rede waardoor we überhaupt Gemeente(n) vormen. Wij zijn gewend onze boodschappen in de supermarkt te doen, maar wat te denken van een oogstfeest of een Nederlandse versie van 'Thanksgiving day'? Ook het samen beleven van huwelijk, geboorte en sterven hoort bij een normale (christelijke) gemeenschap. Afgezien van het feit dat ons Paaslam eens en voor altijd is geslacht, zien we dat er uiteindelijk heel veel overeenkomst is met het leven binnen de Joodse gemeenschap van het OT.

 Keren we dan weer terug naar de Wet? Nee, want de profeet Joël spreekt er van dat de vervallen hut van David weer zal worden opgericht en niet die van Mozes. Gebruiken en inzettingen zijn niet een doel op zich maar een uiting van ons geloof. Door Jezus hebben we weer een open relatie met God, onze Vader.

 De aartsvaders hielden in alles rekening met God en hun geloof werd hun tot gerechtigheid gerekend. Betrekken wij, die door geloof gerechtvaardigd zijn, God in ons hele bestaan? Er kan een zekere gezapigheid ontstaan wanneer er niets nieuws in de Gemeente gebeurt of als de zaken die aan de orde zijn ons niet meer zo aanspreken (en we het daarom voor gezien houden...).

 Maar zijn we onze eigen bekering vergeten en is daardoor onze zendings-opdracht op de achtergrond geraakt? Vraag eens aan iemand die net tot geloof is gekomen en worstelt met doop en Geestvervulling, hoe reëel deze zaken in zijn leven zijn! Strijdt dan op zijn minst mèt hem, of zijn we dat stadium van ons eigen geloofsleven vergeten? Hier zien we, naar mijn mening, het reële verschil tussen een geloofsgemeenschap en Gemeente: naar binnen of naar buiten gericht zijn.

 Afgelopen zomer is er een groep jongelui naar Londen, Engeland geweest om daar te evangeliseren door middel van muziek, dans, drama en mime. De één trok de aandacht van het publiek, een ander knoopte een gesprek aan en vertelde over Jezus, weer een ander bad in stilte. Mensen die daar tot geloof kwamen werden doorverwezen naar de dichtstbijzijnde Gemeente of Kerk in hun wijk of woonplaats.

 We hoeven ons niet allemaal te bekwamen in mime of drama spel, (dat mogen de getalenteerde onder ons doen), maar wanneer mensen door onze medewerking tot geloof komen hebben ze een plek nodig waar ze warmte, aandacht, onderwijs en zorg ontvangen, en waar kunnen ze dat beter krijgen dan in het huisgezin van God, de Gemeente?

 Ik schrijf het woord Gemeente met opzet steeds met een hoofdletter om het niet te verwarren met de maatschappelijke gemeenschap waarin zulke taken ook aanwezig zijn in de vorm van sociale diensten, maatschappelijke werkers, verenigingsleven, etc.; taken die door secularisatie (zoek dat woord maar eens op in Van Dalen) aan de Gemeente zijn onttrokken.

 De (gaven van de) Heilige Geest en de autoriteit op de Naam van Jezus zijn de gelovigen gegeven om mensen het Koninkrijk van God binnen te brengen en daar te houden: Dat is een steeds doorgaande activiteit.

 Waar dat stopt, verliest Gemeente zijn hoofdletter;

 Over normalisatie gesproken!

    Rev.Camp         [sep'99]


De pagina opmaak is gebaseerd op een scherm formaat van 1024 bij 768 pixels. [gebruik F11 voor meer beeld]