index vorige
      "Columns en ander leesvoer"

Een compilatie van teksten waarvan de meeste zijn verschenen als Column in het infoblad van 'ICHTUS' Pinkstergemeente en Evangelie Gemeente 'De Weg' in Zaandam. Samen met ander 'leesvoer' geven zij een weerspiegeling van een turbulente tijd zoals elke kerk of gemeente wel eens doormaakt wanneer God ons bepaalt bij fundamentele zaken die te maken hebben met het volgen van de Heilige Geest en het uitzien naar een tijd van verfrissing en opwekking in deze tijd.
   
Soorten en maten

 Volgens wikipedia telt Nederland zo'n 55 christelijke denominatie en kerkgenootschappen; traditioneel, orthodox, vrijzinnig, charismatisch, noem het en Nederland heeft het. Naast dogmatische verschillen zijn het vooral de uitingsvorm waarin we ons onderling onderscheiden: Zo staan orthodoxe voor streng of nauwgezet naleven van kerkelijke regels. Houden traditionele vast aan zekere gebruiken en gewoontes. OriŽnteren vrijzinnigen zich op het eigentijds cultureel denken. En zetten charismatische geestelijke uitingen en gaven centraal.

 Naast verschillen zijn er natuurlijk ook overeenkomsten. De vorm van samenkomen welke zich in de vrije groepen ontwikkelde vindt inmiddels ingang in brede kring; In het kader van verdiepen van geloofsbeleving wordt tijdens de samenzang ruimte gegeven aan diverse vormen van lichamelijke expressie, al dan niet afgewisseld met vrij gebed en het doorgegeven van geestelijke impressies zoals profetie, woorden van vermaning of bemoediging. Ook de onderlinge ontmoetingen tijdens een kopje koffie na afloop van de dienst of het zo nu en dan houden van een gezamenlijke maaltijd komen we in brede kring tegen. En wat dat laatste betreft; We snakken blijkbaar naar zulke onderlinge ontmoeting, omdat we daar blijkbaar door de week niet (meer) aan toe komen....

 Wanneer we de geloofsbeleving van nu vergelijken met die van enkele tientallen jaren geleden, dan zien we dat vooral de vorm van samenzang en aanbidding sterk is veranderd. Deze neemt steeds meer de stijl aan van de oorspronkelijk uitvoerende artiest(en) waardoor de samenzang op z'n minst een nogal enerverende belevenis genoemd kan worden. De keerzijde van deze opschaling is dat ze nauwelijks nog te reproduceren is in kleine zettingen zoals een huiskring.

Onze samenkomsten zijn daardoor niet meer het in groter verband samenkomen van kringen, wat het bijbelse aspect in zich draagt van 'een ieder heeft iets' (1) , maar zijn meer een conferentie achtige gebeuren geworden; Een ieder krijgt iets...

 Hoe origineel we in onze vorm ook willen zijn, het blijft een mengeling van traditie, gewoonte, Bijbels ideaalbeeld en onze wens om aantrekkelijk te zijn voor bezoekers. In al ons enthousiasme vergeten we nogal eens dat niet onze vorm, maar het uitleven van ons geloof doorslaggevend is of God aan ons, als kring van gelovigen, zielen kan toevoegen (2) De geboorte van de eerste gemeenten (3) begon immers met verkondiging van redding! Met andere woorden; staat bij ons Jezus centraal of ons eigen welzijn. Ook wat de instroom (lees: doorstroom) van gelovigen tussen gemeenten mogen we ons ook best wel afvragen of dit het gevolg is van die conferentie cultuur of dat dit komt door de boodschap die we prediken.

 In ons streven om laagdrempelig te zijn voor buiten- kerkelijken zijn we vaak bang dat onze christelijke normen en waarden die drempel vormt. Maar niet zelden worden zulke zaken door 'niet kerkelijken' juist wŤl gewaardeerd, mits ze niet vanuit een wet, maar vanuit respect voor God en liefde voor Jezus en de Bijbel gepredikt wordt. Helaas vinden velen het zelf hanteren ervan nog net een stap te ver, (4) maar wat gezaaid is... In dat opzicht hoeft ook traditie geen vies woord te zijn, zolang het maar inhoud en draagkracht heeft. Hoe echter wij zijn, hoe meer God aan Zijn Gemeente kan toevoegen.

 Een gemeente krijgt vorm door haar leden, en is daarmee niet meer dan wat haar leden samen vormen. Het commentaar wat iemand kan hebben op (het ontbreken van) een bepaald aspect van gemeentezijn wijst daarmee allereerst naar onszelf; Immers, onze eigen inzet is mede bepalend voor het karakter van de gemeente! We vergeten zo licht dat ook die mooie conferenties (zelfs de betaalde) mede tot stand komen door broeders

en zusters die zich voor een bepaald aspect ervan met hart en ziel hebben ingezet.

 Deel zijn van een gemeente houdt dan ook in dat we een werelds denken verlaten en ons juist inzetten naar een Bijbels gedachtegoed (5) . Zonder dollen; sommigen menen als lid meer rechten te hebben dan de gasten. Zo van; 'Fijn dat u hier voor het eerst bent, maar u zit op mijn stoel...!'. Laat ik u dan meteen uit die droom helpen; Jezus droeg ons op om de minste te willen zijn (6) , en een ander uitnemender te achten dan onszelf (7) . De beloning voor zulke inzet ligt niet in het schouderklopje van anderen (8) maar in het verkrijgen van schatten in de hemel. En dit niet voor de heb, maar om uiteindelijk weer in aanbidding aan Koning Jezus aan te bieden! (9)

 Vorm of structuur in een gemeente is daarom nog niet verkeerd, ja zelfs hard nodig. Tijdens een bijzonder periode in de geschiedenis van de Tabernakel organiseerde David een hele uitzonderlijke vorm van eredienst: Vierentwintig uur per dag aanbidding in de vorm van muziek en zang. (10) Toch keerde bij Salomo de 'oude' situatie weer terug, al was de heerlijkheid van God op dat moment mogelijk zelfs meer (?) dan tijdens die van David. Met andere woorden: de vorm van onze samenkomsten dient ter ondersteuning van ons geloof en zal het nooit vervangen!

 Er ligt een uitdaging voor de kerk; Te zijn zoals God bedoeld heeft dat we zouden zijn! Met andere woorden; ben je in de kerk of ben je de kerk.

    Rev.Camp        [jan'10]


(1) 1Kor.14:26 (2) Hand.2:47 (3) Hand.2 (4) Hand.5:13 (5) Rom.12:2 (6) Marc.10:44 (7) Rom.15:2 (8) Mat.5:47 (9) Opb.4:9-10 (10) 1Kron.25:6-7 & 1Kron.9:33 Blank

De pagina opmaak is gebaseerd op een scherm formaat van 1024 bij 768 pixels. [gebruik F11 voor meer beeld]